Jakość zarządzania

Teksty dostępne w tej kategorii.

  • Na stronach internetowych i łamach czasopism toczy się dyskusja dotycząca problemów rozwoju gospodarczego Polski w kontekście kryzysu, jaki przezywa Unia Europejska oraz rozwijających się zagrożeń politycznych i militarnych występujących w Europie i w świecie. Wprawdzie od 1999 roku poziom Produktu Krajowego Brutto stale rośnie, ale w zróżnicowanym tempie. Tempo wzrostu gospodarczego rośnie w latach 2004-206, następnie spada w latach 2007-2013, aby znów wzrastać w roku 2014-2016. Eksperci Akademii Leona Koźmińskiego głoszą, że grozi nam zachwianie równowagi społeczno-gospodarczej (już w 2017 roku). Podstawa takiej prognozy jest opracowany przez naukowców tej Akademii: Andrzeja Koźmińskiego, Adama Nogę, Krzysztofa Zagórskiego i Katarzynę Piotrowską Indeks Zrównoważonego Rozwoju Społeczno-Ekonomicznego (uwzgledniającego 45 różnych powszechnie dostępnych rocznych wskaźników) .
    Tempo wzrostu PKB nie jest najlepszym i jedynym wskaźnikiem pozwalającym na formułowanie prognoz rozwoju gospodarczego państwa. Znacznie lepiej funkcje ta pełni Produkt Narodowy Brutto na mieszkańca. Ponadto PKB może rosnąć kosztem społeczeństwa i być następstwem braku potrzebnych reform, które prowadziłyby do rozwoju innowacji i przedsiębiorczości. Zdaniem A. Koźmińskiego nie można dłużej czekać; stan gospodarki Polski (mierzony Indeksem Zrównoważonego Rozwoju Społeczno-Ekonomicznego - IZRSE) może doprowadzić do tąpnięcia całego systemu społeczno-gospodarczego i zaprzepaszczenia olbrzymiego cywilizacyjnego dorobku ostatnich 25 lat. Dlatego też należy zminimalizować ryzyko kryzysowego przesilenia poprzez wprowadzenie skutecznych reform , czyli zmian na lepsze, które rzeczywiście przełamią bariery hamujące rozwój społeczno-ekonomiczny kraju.
    Od 2008 roku (światowy kryzys finansowy) poziom IZRSE jest niższy od tempa wzrostu PKB i eksperci przewidują dalszy jego spadek w latach 2016-2017.  Wręcz konieczna staje się poprawa jakości zarządzania gospodarką Polski zarówno w skali makro, jak mikro, czyli we wszystkich organizacjach działających w RP. Punktem wyjścia prowadzącym do jej poprawy jest rozwój kultury jakości. Celem tego krótkiego opracowania jest zasygnalizowanie znaczenia rozwoju kultury zarządzania opartej na jakości we wszystkich organizacjach funkcjonujących w kraju.

    ZałącznikRozmiar
    KULTURA_ZARZADZANIA_OPARTA_NA_JAKOSCI.pdf171.94 KB
  • Zawsze, bez względu na to, kto i czym zarządza, to zawsze podjęte decyzje rodzą skutki ekonomiczne, które satysfakcjonują lub nie satysfakcjonują zarządzającego i zarządzanego oraz interesariuszy zewnętrznych. Można postawić sobie pytanie – dlaczego te skutki mogą być różne, zadawalające lub niezadawalające? Efekt ekonomiczny podjętych decyzji (niepodjęcie decyzji też jest decyzją) jest bowiem następstwem jakości zarządzania, którego egzemplifikacją były te decyzje.  Jakość zarządzania na każdym szczeblu organizacji funkcjonującej w skali mikro (przedsiębiorstwa, banku, szpitala, szkoły wyższej) lub makro (administracji państwowej) lub ponad narodowej (organy Unii Europejskiej), w sposób istotny oddziałuje na ekonomię tych organizacji, a jej wyniki są efektem synergii podejmowanych decyzji. Oznacza to, że jakość zarządzania we wszystkich organizacjach determinuje poziom osiąganego PNB i PKB oraz jakości życia obywateli każdego państwa, czyli kształtuje ekonomię kraju i wpływa na ekonomię międzynarodową oraz ekonomię w skali mikro.
    Celem tego krótkiego opracowania jest syntetyczne przedstawienie wpływu jakość zarządzania na wyniki ekonomiczne organizacji, czyli ukazanie ekonomii jakości zarządzania. Jakość zarządzania, oddziałując na funkcjonowanie każdej organizacji, kształtuje jej ekonomię. Można postawić hipotezę badawczą głoszącą, że to powiazanie jest następstwem efektu ekonomicznego synergii podejmowanych decyzji oraz wyraża ostateczny, wypadkowy ekonomiczny skutek rzeczywistego poziomu jakości zarządzania w organizacjach na wszystkich szczeblach.

    ZałącznikRozmiar
    EKONOMIA_JAKOSCI_ZARZADZANIA.pdf302.64 KB
  • Dalekie miejsca polskich szkół wyższych w rankingach światowych nie napawają optymizmem, wymagają zastanowienia się i refleksji. Dlaczego system zarządzania w szkolnictwie wyższym nie nadąża za europejskimi i światowymi wymaganiami. Ponad 20 lat transformacji politycznej, społecznej i gospodarczej w niewystarczającym stopniu wpłynęło na konieczne przekształcenia, nie spowodowało wymaganego wzrostu jakości zarządzania w uczelniach publicznych i niepublicznych oraz oczekiwanego rozwoju, który by przybliżył czołowe polskie uniwersytety i politechniki do czołówki europejskiej i światowej.
    Celem opracowania jest prezentacja wybranych problemów szkolnictwa wyższego oraz próba wskazania najważniejszych wyznaczników poziom jakości kształcenia w Polsce w warunkach rozwijającej się gospodarki rynkowej i międzynarodowej mobilności edukacyjnej.
    Tezą towarzysząca opracowaniu jest potwierdzone, pełne przekonanie autora, że szkoły wyższe w Polsce dysponują wielkim i niewykorzystanym potencjałem intelektualnym, jaki posiadają zatrudnieni w nich nauczyciele akademiccy i studenci, na skutek niskiej jakości zarządzania w uczelniach publicznych i niepublicznych.

    ZałącznikRozmiar
    wyznaczniki_jakosci_zarzadz.pdf198.46 KB
  • Osoby pełniący funkcje kierownicze w szkole wyższej świadczą usługę polegającą na zarządzaniu w zamian za określone wynagrodzenie i przywileje. Jakość świadczenia usługi polegającej na podejmowaniu decyzji w uczelni, czyli jakość pracy zarządzających w uczelni nazywamy jakością zarządzania w szkole wyższej. Celem tego opracowania jest krótkie przedstawienie wybranych determinant jakości zarządzania związanych z wykorzystaniem głównych zasobów w szkołach wyższych (pracownicy, majątek trwały i obrotowy, opracowane i realizowane programy kształcenia praz publikacje pracowników afiliowane w uczelni), które dążą do rozwoju w warunkach globalizacji i na zasadach zalecanych w Unii Europejskiej. Obecne zarządzanie w szkołach wyższych nie zapewnia właściwego wykorzystania ich zasobów, dlatego też konieczne jest doskonalenie jakości zarządzania. Doskonaląc system i stosowane metody zarządzania, trzeba pamiętać o tym, że sztuka zarządzania polega na wywołaniu sytuacji, które skłonią podwładnego do podejmowania decyzji wykonawczych zgodnych z oczekiwaniami przełożonego.

    ZałącznikRozmiar
    wybrane_determ_jakosci_zarzadz.pdf235.26 KB
  • Głównym celem opracowania pokazanie miejsca i roli społecznego audytu finansów jako
    źródła wiedzy o przyczynach i skutkach jakości zarządzania w szkole wyższej. Natomiast
    dodatkowym jest zachęcenie uczelni publicznych i niepublicznych do podjęcia pogłębionych badań
    tych zależności. Realizacja tego celu wiąże się z potwierdzeniem hipotezy badawczej głoszącej, że
    społeczny audyt finansowy jest ważnym narzędziem doskonalenia zarządzania. Przekonanie
    kierujących uczelniami o randze i wadze znaczenia społecznego audytu finansowego dla
    zrównoważonego ich rozwoju, zachęci do jego stosowania.
    We wprowadzeniu zdefiniowano pojęcie społecznego audytu finansowego. Następnie
    przedstawiono rolę audytu finansowego i samooceny kontroli zarządczej w szkołach wyższych. W
    kolejnym punkcie zaprezentowano znaczenie społecznego audytu jako elementu społecznego
    audytu finansowego w zarządzaniu uczelnia. W kolejnej części opracowania omówiono rolę
    zarządzania zaangażowania interesariuszy wewnętrznych szkoły wyższej w realizacji jej celów, w
    kontekście społecznego audytu finansowego.
    W podsumowaniu stwierdzono, że społeczny audyt finansowy, który jest bardzo ważnym
    źródłem wiedzy o przyczynach i skutkach jakości zarządzania w szkole wyższej oraz wpływa
    korzystnie na jakość pracy interesariuszy wewnętrznych uczelni.

    ZałącznikRozmiar
    spoleczny_audyt_finansowy_zrodlem_wiedzy.pdf224.8 KB
  • Pojęcie „Total Quality Management” najczęściej tłumaczy się z angielskiego na język polski jako „Kompleksowe zarządzanie przez jakość”. W literaturze polskiej i zagranicznej coraz częściej przyjmuje się angielską wersję językową tego pojęcia lub jej skrót - TQM1. Kompleksowe zarządzanie jakością jest filozoficzną koncepcją zarządzania, która przyporządkowuje podjęcie decyzji ciągłemu wzrostowi jakości pracy i produktu. Pojęcie TQM nie jest opisanym, zadekretowanym systemem zarządzania. Total Quality Management nie jest jakąś inną, specjalną, dodatkową działalnością, to filozofia i strategia dochodzenia do wyższej jakości pracy i tą drogą osiągania ciągłej poprawy jakości wyrobów i świadczonych usług. TQM dąży do spełnienia wymagań jakościowych i trwałego zadowolenia klientów wewnętrznych i zewnętrznych.

    Kompleksowe zarządzanie przez jakość jest przeciwieństwem i zaprzeczeniem totalnego zarządzania przez ilość – filozofii zarządzania, która podporządkowuje podejmowanie decyzji ciągłemu wzrostowi ilości pracy i produktu (świadczonych usług badawczych i dydaktycznych). Szkoły wyższe mają do wyboru – kierować się w swych decyzjach ilością czy jakością?

    W minionej epoce okresu PRL decyzje były podejmowane głównie z myślą o wzroście ilości usług badawczych i dydaktycznych, a problem jakości był przesunięty na dalszy plan i często podporządkowany ilości. Od tego czasu niewiele zmieniło się na lepsze, dlatego też tak ważna jest projakościowa restrukturyzacja zarządzania w szkolnictwie wyższym.

    ZałącznikRozmiar
    tqm_i_jakosc_zarzadzania_w_szkole_wyzszej.pdf838.31 KB
  • Celem realizowanych badań ankietowych było zebranie opinii studentów, w I etapie – w wybranych uczelniach w Krakowie; a w II etapie: W szkołach wyższych na Ukrainie, w Rosji (Orle) i w Algierii (Mostagane), na temat czynników:
    • decydujących o naborze utalentowanych kandydatów na studia I i II stopnia,
    • wewnętrznych i zewnętrznych w szkole wyższe przyciągających utalentowanych stu-dentów do uczelni,
    • determinujących poziom jakości kształcenia,
    • zapewniających rozwój studentów.
    • wpływających na decyzje studentów w sprawie wyboru studiów II i III stopnia,
    • wpływających na decyzje studentów o uczestniczeniu w międzyuczelnianej wymianie międzynarodowej.
    ZałącznikRozmiar
    projakosciowa_restrukturyzacja_zarzadzania_w_szkolnictwie_wyzszym-studenci.pdf942.76 KB
  • Cele I etapu realizowanych badań ankietowych
    - zebranie opinii profesorów i doktorów
    - dokonanie, na podstawie zebranych w drodze anonimowej ankiety, opinii profe-sorów i doktorów
    - opracowanie założeń do konstruowania modelu projakościowej restrukturyzacji zarządzania w szkolnictwie wyższym w Polsce.
    ZałącznikRozmiar
    projakosciowa_restrukturyzacja_zarzadzania_w_szkolnictwie_wyzszym-projekt.pdf894.32 KB
  • 1. Społeczeństwo wiedzy jest pojęciem powstałym z połączenia dwóch terminów:gospodarka oparta na wiedzy i społeczeństwo informacyjne. Jest więc syntezą „społeczeństwa gospodarującego” i „społeczeństwa informacyjnego” – stąd tak wielkie znaczenie informacji w społeczeństwie wiedzy. Gospodarka oparta na wiedzy to gospodarka:
    - bezpośrednio oparta na generowaniu, dystrybucji i zastosowaniu wiedzy i informacji w organizacjach, które uzyskuję dzięki niej przewagę konkurencyjną;
    - nowego typu, której głównym potencjałem jest wiedza, a nie kapitał jak w gospodarce przemysłowej, ziemia i praca w gospodarce rolnej;
    -nadmiaru wiedzy, czyli nad możliwości, których wykorzystanie staje się strategicznym czynnikiem rozwoju;
    -sukcesu opartego na wiedzy, informacji, kapitale intelektualnym, jakości pracy, nowoczesnej technologii i nauce, umiejętnościach, doświadczeniu, pasji oraz świadomości celu,
    -w której prym wiodą inteligentne organizacji oparte na wiedzy, czyli instytucji uczącej się nieustannie powiększać swoje możliwości tworzenia własnej przyszłości,
    -postindustrialną, w której większość zatrudnianych pracuje w sektorze usług.
    W dobie globalizacji i integracji na rynku zwycięży ta organizacja, która będzie miała dostęp do informacji oraz umiejętności jej przetworzenia i stosowania; a do najważniejszych czynników jej sukcesu zaliczyć należy: wiedzę, informacje, kapitał intelektualny, jakość: pracy, procesów i produktów. Dlatego też praca musi zawierać coraz więcej elementów uczenia się. W organizacjach gospodarki opartej na wiedzy wszyscy się uczą i powiększają swe możliwości uczestnictwa w tworzeniu wartości dodanej i własnej przyszłości.
    ZałącznikRozmiar
    projakosciowa_restrukturyzacja_zarzadzania_w_szkolnictwie_wyzszym-2.pdf572.97 KB
  • A debate over the issue of what is university - whether it is an enterprise or a public sector office - has been going on for years. The rise of a few hundred private higher education institutions indicates that universities should not be categorised under the public sector despite the fact that they are founded by the state. At the same time, universities are institutions with no owner and they issue diplomas bearing a national emblem. They can be founded by a natural person or a legal entity; a general partnership or the state; a particular individual or an association. Universities are under strict supervision by the Minister, and thus by the governement; yet the state in its capacity of the university founder is treated differently - more harshly - than the founder of a private institution according to the “Law on Higher Education” legislative act, which states that none of these universities are regarded as enterprises founded on the basis of commercial law. In the above mentioned act - referring to both state and private schools - a university is defined as “a school providing higher education, established in the way as defined in the act.
    ZałącznikRozmiar
    improving_quality_of_management_in_higher_education.pdf957.4 KB