Zarządzanie

Teksty dostępne w tej kategorii.

  • Na stronach internetowych i łamach czasopism toczy się dyskusja dotycząca problemów rozwoju gospodarczego Polski w kontekście kryzysu, jaki przezywa Unia Europejska oraz rozwijających się zagrożeń politycznych i militarnych występujących w Europie i w świecie. Wprawdzie od 1999 roku poziom Produktu Krajowego Brutto stale rośnie, ale w zróżnicowanym tempie. Tempo wzrostu gospodarczego rośnie w latach 2004-206, następnie spada w latach 2007-2013, aby znów wzrastać w roku 2014-2016. Eksperci Akademii Leona Koźmińskiego głoszą, że grozi nam zachwianie równowagi społeczno-gospodarczej (już w 2017 roku). Podstawa takiej prognozy jest opracowany przez naukowców tej Akademii: Andrzeja Koźmińskiego, Adama Nogę, Krzysztofa Zagórskiego i Katarzynę Piotrowską Indeks Zrównoważonego Rozwoju Społeczno-Ekonomicznego (uwzgledniającego 45 różnych powszechnie dostępnych rocznych wskaźników) .
    Tempo wzrostu PKB nie jest najlepszym i jedynym wskaźnikiem pozwalającym na formułowanie prognoz rozwoju gospodarczego państwa. Znacznie lepiej funkcje ta pełni Produkt Narodowy Brutto na mieszkańca. Ponadto PKB może rosnąć kosztem społeczeństwa i być następstwem braku potrzebnych reform, które prowadziłyby do rozwoju innowacji i przedsiębiorczości. Zdaniem A. Koźmińskiego nie można dłużej czekać; stan gospodarki Polski (mierzony Indeksem Zrównoważonego Rozwoju Społeczno-Ekonomicznego - IZRSE) może doprowadzić do tąpnięcia całego systemu społeczno-gospodarczego i zaprzepaszczenia olbrzymiego cywilizacyjnego dorobku ostatnich 25 lat. Dlatego też należy zminimalizować ryzyko kryzysowego przesilenia poprzez wprowadzenie skutecznych reform , czyli zmian na lepsze, które rzeczywiście przełamią bariery hamujące rozwój społeczno-ekonomiczny kraju.
    Od 2008 roku (światowy kryzys finansowy) poziom IZRSE jest niższy od tempa wzrostu PKB i eksperci przewidują dalszy jego spadek w latach 2016-2017.  Wręcz konieczna staje się poprawa jakości zarządzania gospodarką Polski zarówno w skali makro, jak mikro, czyli we wszystkich organizacjach działających w RP. Punktem wyjścia prowadzącym do jej poprawy jest rozwój kultury jakości. Celem tego krótkiego opracowania jest zasygnalizowanie znaczenia rozwoju kultury zarządzania opartej na jakości we wszystkich organizacjach funkcjonujących w kraju.

    ZałącznikRozmiar
    KULTURA_ZARZADZANIA_OPARTA_NA_JAKOSCI.pdf171.94 KB
  • Pojęcie „Total Quality Management” najczęściej tłumaczy się z angielskiego na język polski, jako „Kompleksowe zarządzanie przez jakość”. W literaturze polskiej i zagranicznej coraz częściej przyjmuje się angielską wersję językową tego pojęcia lub jej skrót - TQM1. Total Quality Management jest filozoficzną koncepcją zarządzania, która przyporządkowuje podjęcie decyzji ciągłemu wzrostowi jakości pracy i produktu. Pojęcie TQM nie jest opisanym, zadekretowanym systemem zarządzania. Total Quality Management nie jest jakąś inną, specjalną, dodatkową działalnością, to filozofia i strategia dochodzenia do wyższej jakości pracy i tą drogą osiągania ciągłej poprawy jakości wyrobów i świadczonych usług. TQM dąży do spełnienia wymagań jakościowych i trwałego zadowolenia klientów wewnętrznych i zewnętrznych.
    Kompleksowe zarządzanie przez jakość jest przeciwieństwem i zaprzeczeniem totalnego zarządzania przez ilość – filozofii zarządzania, która podporządkowuje podejmowanie decyzji ciągłemu wzrostowi ilości pracy i produktu.

    ZałącznikRozmiar
    tqm_-_miekka_koncepcja_zarzadzania.pdf209.88 KB
  • Wprowadzone po drugiej wojnie światowej do terminologii nauk o zarządzaniu,
    zaczerpnięte z wojska, takie pojęcia jak: strategia, taktyka, front, operacja, walka, kampania, bitwa,
    itp zadomowiły się na trwale w literaturze. Strategia (z greckiego) to „dział sztuki wojennej
    obejmujący przygotowanie i prowadzenie wojny jako całości oraz jej poszczególnych kampanii i
    bitew”1 Natomiast taktyka to „część sztuki wojennej, obejmująca teorię i praktykę prowadzenia
    walki przez jednostki różnych rodzajów wojsk”2. Musimy więc rozróżniać strategię bitwy, wojny od
    taktyki ataku czy obrony podczas danej bitwy. Taktyka jest więc sposobem realizacji, metodą
    postępowania, zmierzającego do realizacji celu działania według przyjętej strategii. Rozwijająca się
    konkurencja między samodzielnymi podmiotami gospodarczymi w gospodarce rynkowej przyjęła
    postać walki konkurencyjnej.
    Taką konkurencją stopniowo zostają objęte wpierw nauka a następnie szkolnictwo wyższe.
    Sprzyja temu globalizacja i integracja europejska. Uniwersytety stają się podmiotami
    gospodarczymi na rynku usług naukowo-badawczych, edukacyjno-wychowawczych i doradczoeksperckich.
    Walka o rynek staje się bardzo ważnym wyzwaniem stojącym przed każdą szkołą
    wyższą w Polsce i w Europie. Funkcjonowanie uczelni na zasadach rachunku ekonomicznego
    sprawia, że muszą one ze swych przychodów pokryć koszty funkcjonowania i wygospodarować
    nadwyżkę ekonomiczną, przeznaczoną na samofinansowanie swojego rozwoju. Uniwersytety stały
    się trwałym podmiotem gospodarki rynkowej, podlegającym ekonomicznym prawom rynku.
    Celem opracowania jest przedstawienie cech i przebiegu opracowania strategii naprawczorozwojowej
    szkoły wyższej oraz prezentacja i ocena strategii rozwoju sześciu największych,
    publicznych uniwersytetów Krakowa, mając na względzie sformułowane w opracowaniu pytania
    postawione przed tymi strategiami.

    ZałącznikRozmiar
    strategia_zarzadzania_i_rozwoju_uniwersytetow_krakowa_.pdf276.02 KB
  • P.F. Drucker w swej ostatniej książce „Zarządzanie XXI wieku – wyzwania” pisze, że słuszne XX wieku założenia dotyczące dyscypliny zarządzania oraz praktyki zarządzania „stały się anachroniczne i nabrały zgoła karykaturalnego wydźwięku. Są już tak dalece niespójne z rzeczywistością, że stały się przeszkodami w teorii, a już na pewno w praktyce zarządzania. Można wręcz pokusić się o stwierdzenie, iż rzeczywistość w oszałamiającym tempie nabiera cech zdecydowanie przeciwnych do tych, które są opisywane w owych założeniach”
    Peter Drucker zanegował słuszność wielu założeń, co do rzeczywistości dotyczących zarządzania jako dyscypliny ( teorii) oraz jako praktyki zarządzania. Odrzucając te założenia, zaproponował w ich miejsce, inne adekwatne do wymagań rzeczywistości początku XXI wieku. Zdaniem P.F. Druckera: „Nie zarządza się ludźmi. Zadanie polega na prowadzeniu ludzi. Celem jest produktywne wykorzystanie szczególnych zalet i wad każdej osoby”. Uważa, że „Przedmiotem troski zarządu i jego odpowiedzialnością jest wszystko, co wpływa na sprawność działania instytucji i na jej wyniki – zarówno wewnętrzne, jak i na zewnętrzne zarówno przed, jak i zupełnie poza kontrolą instytucji.”

    ZałącznikRozmiar
    przywodca_lider_promotor_egzekutor_zmian.pdf200.33 KB
  • Małe przedsiębiorstwo powinno być organizacją proinnowacyjną i stanowić przykład innowacyjnego myślenia, działania w zakresie: organizacji i zarządzania, relacji z otoczeniem, kultury, głoszonych wartości oraz postaw i postępowania jej pracowników. Coraz częściej pojawia się pytanie – czy małe przedsiębiorstwo może być innowacyjną firmą? Oczywiście, że tak, ale wtedy, gdy jej właściciel przeprowadzi projakościową, proinnowacyjną i prorynkową restrukturyzację zarządzania. Celem opracowania jest potwierdzenie tej tezy. Małe przedsiębiorstwo rozpocząć musi swe przeobrażenia od wdrożenia innowacji organizacyjnych, zwłaszcza w sferze zarządzania, pamiętając o tym, że warunkiem zaistnienia innowacji jest jej:
    • absolutna nowość,
    • wysoka jakość,
    • procesowy charakter,
    • aprobata przez pracowników,
    • świadome programowanie,
    • naturalny, przedsiębiorczy charakter.
    ZałącznikRozmiar
    innowacje_organizacyjne_w_sferze_zarzadzania_w_malych_przedsiebiorstwach_.pdf172.7 KB
  • Immanentnym celem przedsiębiorstw jest produkcja zaspakajająca potrzeby potencjalnych nabywców, a celem szkół wyższych jest przygotowanie kadry z wyższym wykształceniem spełniającą oczekiwania pracodawców, czyli w tym i przedsiębiorstw. Uczelnie, w tym przypadku są dawcą a przedsiębiorstwa – biorcą kapitału intelektualnego jaki wnoszą pracodawcom zatrudnieni absolwenci szkół wyższych. Z powyższego wynika, że między szkołami wyższymi a przedsiębiorstwami powinien być ścisły związek – a tak w rzeczywistości nie jest.

    Potrzebę istotnych zmian w funkcjonowaniu szkolnictwa wyższego dostrzegali zatrudnieni w nich profesorowie i doktorzy oraz studenci; potwierdzają to, przedstawione poniżej, wyniki przeprowadzonych przez autora badań. W opracowaniu zaprezentowano opinie profesorów i doktorów w sprawie zarządzania szkolnictwem wyższym oraz oczekiwania studentów związanych z reformą szkolnictwa wyższego, odnoszące się do związku uczelni z praktyką.

    Następnie przedstawiono nowe rozwiązania prawa o szkolnictwie wyższym w kontekście możliwości rozwoju związków przedsiębiorstw z uczelniami w procesie kształcenia oraz zaproponowano nowe rozwiązania w zakresie kształcenia zawodowego o profilu praktycznym na pierwszym stopniu kształcenia.

    Trudno nie zauważyć, że kryzys finansowy świata przekłada się na eskalacje trudności z jakimi borykają się obecnie przedsiębiorstwa i szkoły wyższe. Mimo wspólnych interesów uczelnie i przedsiębiorstwa są obecnie dalej od siebie niż w przeszłości. Z zebranych opinii profesorów, doktorów i studentów wynika jednoznacznie potrzeba powiązania teorii z praktyką, uczelni z przedsiębiorstwami. Nowelizacja ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym stworzyła ku temu nowe możliwości. Czy skorzystają z nich uczelnie i przedsiębiorstwa?

    ZałącznikRozmiar
    znaczenie_reformy_szkolnictwa_wyzszego_w_procesie_restrukturyzacji.pdf938.08 KB
  • Od połowy XX wieku słowo „integracja” coraz częściej pojawia się w mass mediach i opracowaniach naukowych w kontekście problemów, zwłaszcza gospodarczych i politycznych, Europy i świata. Rola i znaczenie pojęcia „integracja” w rozmaitych powiązaniach z innymi słowami robi oszałamiającą karierę w polskim słownictwie i może wprowadzić czytelnika w błąd.

    Wszystkie te pojęcia wymagają wyjaśnienia i wskazania o co powinna zabiegać szkoła wyższa – o zintegrowany system zarządzania? Czy o integralność zarządzania? Czy integrowanie systemów (podsystemów) zarządzania w uczelni zapewnia integralność zarządzania, czy też dezintegruje zarządzanie? Tytuł tego opracowania, sam w sobie, jest kontrowersyjnie postawioną tezą głoszącą, że przyjęte cele zarządzania przez przełożonych w uczelni dezintegrują zarządzanie; teza ta wymaga potwierdzenia.

    ZałącznikRozmiar
    zdezintegrowane_przez_cele_zarzadzanie_w_szkolach_wyzszych.pdf873.44 KB
  • W ramach reformy szkolnictwa wyższego od marca 2011 roku wdrażane są w Polsce nowe rozwiązania dotyczące funkcjonowania uczelni publicznych i niepublicznych, w tym zwłaszcza zarządzania nimi. Prowadzone przez autora wieloletnie badania oraz śledzenie procesu przygotowywania i opracowania kolejnej wersji noweli prawa dotyczącego szkolnictwa wyższego w Polsce pozwala na stwierdzenie, że przyjęta przez sejm i senat ostateczna wersja tej noweli różni się od wcześniejszych (i to nie zawsze na plus) oraz, że jest pierwszym etapem reformy szkolnictwa wyższego, za którym muszą pójść następne, bardziej radykalne i konsekwentne, poparte pokaźnym wsparciem finansowym.

    Oznacza to, że ostateczny kształt modelu zarządzania w szkołach wyższych nie został jeszcze określony i prace nad tą kwestią będą jeszcze w Polsce trwały. Dlatego też warto pochylić się nad problemami i sposobami doskonalenia zarządzania w uczelniach publicznych i nie publicznych oraz zająć się budową, jak na razie zarysu, modelu doskonalenia zarządzania w szkołach wyższych, którego wdrożenie spowoduje ciągły wzrost jakości zarządzania. Ten cel przyświeca autorowi w poniższym opracowaniu, w którym skoncentrowano uwagę na kilka najważniejszych problemach towarzyszących procesowi doskonalenia zarządzania w szkole wyższej.

    ZałącznikRozmiar
    zarys_modelu_doskonalenia_zarzadzania_w_szkolach_wyzszych.pdf938.92 KB
  • Od kilkunastu miesięcy przygotowywana jest nowelizacja ustawy z dnia 27 lipca 2005 „Prawo o szkolnictwie wyższym”1. W pierwszej połowie 2009 r. pojawiły się na stronach internetowych Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego „Założenia do nowelizacji ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki”, zwane dalej „Założenia do nowelizacji ustawy”.

    Po kilkumiesięcznej dyskusji zostały one przez Min. Szk. W. skorygowane i 30.10.2009 r. Rada Ministrów przyjęła te założenia, stwarzając tym samym możliwość do dalszych prac nad nowelizacją ustaw, których „Założenia do nowelizacji ustawy” dotyczyły. Oczekuje się, że ustawy te zostaną znowelizowane najpóźniej w czerwcu 2010 r., tak aby mogły one wejść w życie od nowego roku akademickiego 2010-2011.

    ZałącznikRozmiar
    innowacyjna_projakosciowa_strategia_szkoly_wyzszej.pdf719.21 KB
  • W marcu 2000 roku, na posiedzeniu Rady Europejskiej w Lizbonie, szefowie rządów krajów członkowskich Unii Europejskiej podjęli decyzję o przeobrażeniu obszaru Unii w najbardziej dynamiczną i konkurencyjną w skali globalnej (świata) gospodarkę opartą na wiedzy, która zapewni:

    • zrównoważony rozwój,
    • poprawę warunków zatrudnienia,
    • harmonię społeczną,
    • doścignięcie Stanów Zjednoczonych w poziomie rozwoju gospodarczego.
    ZałącznikRozmiar
    spoleczenstwo-wiedzy-prezentacja.pdf478.94 KB
    rola_informacji_w_spoleczenstwie_wiedzy.pdf303.25 KB