Specyfika szkolnictwa wyższego oraz wiekowe tradycje autonomii uczelni powoduje, że znormalizowane przez ISO systemy zarządzania nie znajdują powszechnego uznania wśród profesorów. Dlatego też w tzw. Procesie Bolońskim kładzie się olbrzymi nacisk na wprowadzenie skutecznego, adekwatnego do wymagań szkolnictwa wyższego w Europie, systemu zapewniania jakości opartego na własnych standardach i wskazówkach, przyjętych przez Konferencje Ministrów właściwych do szkolnictwa wyższego, krajów sygnatariuszy Procesu Bolońskiego.